Jog Palace: Dispuutshuis van ExpresZo

Het Jog Palace is een Dispuutshuis. Dat betekent dat alle vier de bewoners lid zijn van het G.L.H.D. ExpresZo, een van de mannendisputen die Quintus rijk is. Sinds 1988 wonen er al ExpresZo’s in dit 18e-eeuwse rijksmonument aan de Lange Mare 44. Dat de muren het nog altijd houden is dan ook een klein godswonder.

In het Jog heerst een precair harmonieus evenwicht waar alle bewoners aan bijdragen. Als je door de gang naar boven loopt kom je eerst langs Omars kamer, de Ivoren Toren, waar je over alle rondslingerende boeken struikelt. Loop je door de dunne centrale gang zie je meteen aan je rechterhand de deur van Bens kamer. Neem je een daarbinnen een kijkje valt je meteen de spartaanse inrichting van zijn kamer op. Direct naast de kamer naar Ben is een steile trap die zelfs de meest ervaren bergbeklimmer angst in zou boezemen. Daarboven is het domein van Bart, levensgenieter des huizes met een dito kamer. Ga je weer naar beneden en loop je de gang uit – pas op voor het opstapje! – kun je naar links de keuken in of weer een trap omhoog naar de onneembare vesting die Maxims kamer is. Heb je de levensgevaarlijke klim overleefd zie je een kamer waar ieder vierkante centimeter benut wordt door onze huisnestor.

Een Dispuutshuis is veel meer dan de som van haar bewoners. Het Jog is ook een centrum van waaruit veel Dispuutsactiviteiten worden gelanceerd. Als bewoner moet je leren leven met de status van magazijn die je huis soms kan krijgen. Tegelijkertijd betekent dat ook dat je midden in het Dispuutsleven staat. Zo heeft iedere ExpresZo wel een favoriet Jog moment. Zo is mijn persoonlijke favoriet de avond dat de deur van Bart gestolen en afgevoerd werd over de Lange Mare. Totdat hij zelf langs fietste en de dieven de deur weer in zijn originele staat moesten herstellen.

Wanneer je bij een Dispuut gaat dat ExpresZo heet ontkom je er niet aan om zo nu en dan een bakje koffie te doen. Het Jog is de uitgelezen plek voor zo een koffietje. Zo is het Jog één keer per week het eindstation voor de hardlopers van dit Dispuut, zelfs als er geen Jogbewoner zelf actief genoeg is om mee te gaan. Het huis is kortom een ontmoetingsplek, juist ook als je er niet zelf woont

Omdat het Jog al meer dan 30 jaar door ons bewoond wordt is er onvermijdelijk veel geschiedenis blijven hangen. De muur van onze gang is behangen met poster van de vorige EL CID maar ook met die van de lustrumweek uit 2004. Terwijl ik dit schrijf neem ik een slok uit een pul die gemaakt is ter ere van dat lustrumjaar. Kaartjes van oude Jogbewoners en zelfs een kaartje van het Quintusbestuur van 13 jaar geleden sieren bij ons nog steeds de muren.

Het Jog is ook een schatkamer van Dispuutsgeschiedenis. Heel soms stuiten de Jogbewoners op archeologische vondsten uit de oertijd van dit Dispuut die zomaar ergens in een kistje bewaard zijn gebleven. Uit die antieke teksten blijkt dat de – onterechte! – beeldvorming van het Jog (een rommelige en chaotische plek) nog altijd niet veel veranderd is.